|
د
ډیر
ځندنی
انتظار نه ورسته
د روان کال د حوت په
۱۰مه
نیټه
دافغانستان جمهوری اسلامی دولت د ولسمشر
دفتر د یوه فرمان په ترڅ کی
د ازادو خبري
رسنیو
د
لاری خلکو ته په
ډاګه
کړه
چی د راتلونکی دوری د ولسمشرۍ
ټولټاکنی
به د هیواد د اساسی قانون د یوشپیتمی مادی
په اساس
په خپل
ټاکلی
وخت یعنی د ۱۳۸۸ هجری
شمسی
کال د غبرګولي
په میاشت کی تر سره شی.
دا په داسی حال کی ده چی
ډیر
خلک په دی آند وو چی
ګویا
ولسمشر به په افغانستان کی د موجوده امنیتی ستونزو له کبله راتلونکی
ټاکنی
تر یوی بلی مساعدی شیبی پوری وځندوی
تر
څو
پدی توګه
وکولای شی چی د قدرت په گدۍ
د
ټاکلی
مودی
څخه
زیات پاتی شی. دا موضوع د خلکو په ورځینیو
چارو کی په خارونو - کلیو – او بانډو
او په اجرو او دیرو کی او په
ځانگړی
توګه
د ازادوخبری رسنیو په
څپو
کی د تود بحث وړ
وگرځیده
حتی تردی چی د خلکوسره دا آند یښنی
وی چی ولسمشر به په دی کار سره نه یوازی د هیواد د اساسی قانون
څخه
سرغړونه
کړی
وی بلکی په گران
ټاټوبی
افغانستان کی به دا نا بالغه نوی لاسته راغلی ولسوا کی (دیموکراسی) هم د
خطر سره مخامخ کړی
وی. افغانستان به د نړیوالی
ټولنی
ملاټر
د لاسه ورکړی،
ملی
ګټی
به په کنړی
سین لاهو شی او یوځل
بیا به د تاریخ تیری ترخی شیبی په
ګرا
ن هیواد کی تکرارشی.
ولی د
ټولټاکنو
د نیټی
د اعلان نه ورسته په سمدستی توګه
د
ډیرو
خلکو په نظر کی ۱۸۰ درجی تغیر رامنځ
ته شوه او په دی توګه
یوځل
بیا د حکومت او ولسمشر سره په مخا لف لوری کی وغورځیدل.
دا
ښاغلی
او اغلی وایی چی ولسمشر پدی کار سره یو بل سیاسی چال لاړ،
او دا
ځکه
چی د یوی خوا د نورو کاندیدانو سره کافی وخت ندی پاتی تر
څو
د خلکو په منځ
کی د
ځان
په
ګټه
انتخاباتی کمپاین وکړی
او د بلی خوا د هیواد اوسنۍ
آمنیتی وضعه او جوی حالات ددی جوګه
ندی چی
ګران
هیوادوال دی د شین اسمان لاندی او د فولادی دیوالونو تر شا د
ټاکنو
صندقونو په لور د رای ورکولو په موخه ولاړ
شی.
داچی نړیوال
او د افغانسنتان سیاسی ملگری به په دی اړه
څه
غبرګون
ښاﺉ
وخت به یی لا هم روښانه
کړی،
ا
و دا چی دا
ډول
مخالفتونه د افغانستان سیاسی
ټیکاو
او اقتصادی پرمختګ
ته
څومره
زیانمن او یا
ګټور
تمامیږی
قضاوت به یی گرانو هیوادوالو ته پریږدم
خو اجازه راکړۍ
چی په راتلونکو
ټولټاکنو
کی یو
څو
اساسی ننګونو(چالشونو)
ته په لاندی
ډول
اشاره وکړم:
الف: تیر وار د افغانستان خلکو په
ډیره
خوښۍ
سره د ولسمشری په
ټولټاکنو
کی برخه واخیسته او په پایله کی یی کزی صاحب په غوث ا کثریت د
ګران
هیواد ولسشر وټاکه.
نوموړی
د خپلو خلکو د
څوکالۍ
په موخه په
ډیره
خوښۍ
سره د ملنګۍ
کجکول په غاړه
او خپل لاسونه یی نړیوالو
ته د خیرات غوختلو لپاره پرانیستل او بالاخره لګی
او یا
ډیری
مرستی یی را
ټولي
کړی.
دا چی
څومره
مرستی بیرته د هیواد نه بهر ولاړی
نه غواړم
چی بحث پری وکړم
خو باید ووایم چی په همدی مرستو زمونږ
د هیواد
ډیر
سرکونه- پلونه – لوی لاری – مکتبونه اوکلینیکونه جوړ
شول – معلوماتی تکنالوجۍ
د پام وړ
پرمختګ
وکړ
او که وطنی بریښنآیی
تولید نکړه
ولی د همسایا
ګانو
څخه
خو یی راته
لګه
برښخنا
و پیرودله، دلته د پختو مشهور متل را یاد شوه چی وایی "د پردي زوی نه خپله
لور
ښه
ده".
په هر حال ددی
ټولو
پرمختګونو
سره سره زمونږ
هیوا دوال د
ډیرو
بدبختیو سره مخامخ شول بی کاری زیاته شوه، امینتی وضعه خرابه شوه، ملکی او
بی
ګناه
خلک هره ورځ
یا په
ځان
وژنکو حملو کی او یا په هوایی بمباریو کی وژل کیږی(زما
به د بغلان او د بهارستان د
ځان
وژونکو بریدونو او د کندهار، شیندند، هسکی مینی، کنړ
او لغمان د هوایی بمباریو شهیدان او د هغوی
څخه
پاتی یتیمان کنډی
او بوری میندی تر هغو هیری نشی تر
څو
می سر د لحد په تیږه
ولګیږی).
مکتبونه وسوزول شول اوډیر
کوچنیان د زدکړی
د حق او نعمت
څخه
محروم پاتی شول او تر
ټولو
دردونکی خو داده چی هر افغان کله هم د یو رسمی کار د اجرا په خاطر د
یودولتی دفتر
څڅه
لیدنه وکړي
بیا
نو په هیڅ صورت سره
نه غواړی
چی هلته ورشی. ددی شرايـطو په پام کی لرلوسره
ډیر
خلک ذهننا دی ته تیار ندی چی په
ټولټاکنوکی
دی
برښه
واخلی. آیا دوی
ښاغلو
اواغلو پدی اړه
څه
فکر کړی
او که نه؟
ب: زمونږ
یو زیات شمیر هیوادوال د یوی
مړۍ ډوډۍ
د لاسته راوړولو
په موخه د هیواد
څخه
بهر او یا دهیواد په داخل کی ورک دی، آیا چا ددوی د ستونرو په اړه
فکر کړی
چی دوی به
څنگه
د رای ورکولو صندوقونو په لور
ولاړ
شی؟
ت: د
ټاکنو
په محال د امنیتی ستونزو دکمولو او یا له منځه
وړلو
په اړه
چا کومه عملی طرحه وړاندی
کړی؟
ث: د
ټاکنواودټاکنو
د تر سرکولو اړونده
چارو
لګښت
به
څوک
ورکوی؟
ج: آیا
ټاکنی
اونصاب يي د هیواد د مرورو وگړو
په
ټاکنو
کی د برخه نه اخیستلوله کبله اغیزمنی نشی؟
د: د تاکنو د
ښه
موثرتیا په موخه آیا د
ټاکنوڅخه
وړاندی
د ملی پخلاینی کومه عملی طرحه جوړه
شوی؟
درنو اوګرانو
هیوادوالو په اخر کی زما یو
څو
فقیرانه وړاندیزونه
د افغانستان د کنډواو
یتیمانواو ددی خواراو مسکین لاکن د پیاوړي
همت درلودنکی ملت د
څوکالۍ
په منظور ومنۍ:
اول: راځۍ
چی هره سیاسی لوبه فقط او فقط د ملی
ګټو،
ملی وحدت او د اسلام د مبین دین د لا پیاوړتیا
په موخه ترسره کړو؟
دوهم: راځۍ
چی د خپلو قومی، مذهبی او سیاسی مشرانو درناوی د هغوی په ژوندانه وکړو،
دا
ځکه
چی تر مړینی
ورسته یی په تعریف او توصیف کتابونه
ډکول
د ژوندانه په موده کړی
اشتباهات نشی جبران کولای.
دریم: راځۍ
چی خپل وطن پخپله جوړ
او خپل خلک پخپله درانه کړو.
څلورم:
راځۍ
چی د خپلوتیرو منفی او مثبتو تجروبو نه په استفادی سره خپله راتلونکی روښا
نه کړواو
د نړۍ
د سترو ملتونو او د پیاوړو
هیوادونو په لیکه کی د تل لپاره
ځان
ته
ځای
پیدا کړو.
یعنی که پرون زمونږ
دښمنانو
زمونږ
ملی اتل او رهبر غازی امان الله خان زمونږ
د بعضی وطنوالو پواسطه جلا وطنۍ
ته مجبور کړاو
وطن یی د بدبښتۍ
کندی ته وغورزاوه راځۍ
چی نن د هماغی تجربی نه په استفادی سره د خپلو مشرانو درناوی وکړو
او د هیواد په سمسورتیا او د ملت په پیاوړتیا
کی ورسره په
ګده
قوی
ګامونه
پورته کړو.
تل دی وي افغانستان، ژوندي دی وي افغانان او سر لوړی دی وی اسلام.
محمد فرید
March 15, 2009 |
